Blog o ogrzewaniu i wentylacji

Kominek narożny pozwala w interesujący sposób połączyć wnętrza salonu, jadalni i kuchni. Oczywiście potrzebny będzie specjalny wkład narożny oraz odpowiednia obudowa, dobra wentylacja oraz wysokiej jakości wkład kominkowy. Warto przypomnieć, że w pomieszczeniach, w których instalowany ma być kominek należy zamontować kratkę wywiewną o wymiarach 14x14cm. Jeśli kominek otwarty będzie również na kuchnię, w której znajduje się kuchenka gazowa i okap niezbędne będą dwie kratki wywiewne.
Jeśli chodzi o wykończenie obudowy to spotkać można obudowy otynkowane i pomalowane. Najlepiej wybrać tutaj farbę dyspersyjną lateksową o podwyższonej odporności na mycie i szorowanie.
Dość popularnym rozwiązaniem jest wykończenie obudowy kominka narożnego w cegle, szczególnie jeśli chcemy nadać wnętrzom charakter rustykalny. Często zamiast cegieł spotkać można tańsze płytki klinkierowe.
Nietypowe kształty można uzyskać dzięki wykorzystaniu mozaiki ceramicznej. Szczególnie atrakcyjnie zarówno w kuchni, jak i w salonie prezentuje się kamień. Może to być marmur, trawertyn, wapień czy piaskowiec. Spotyka się również obudowy drewniane (dąb, klon, drewno egzotyczne).

Pierwszym podstawowym, najczęściej chyba spotykanym błędem jest niedokładne łączenie poszczególnych elementów  instalacji grzewczej. W razie pojawienia się oznak nieszczelności, gdy instalacja zostanie już zabudowana będzie bardzo trudno ja odnaleźć. Zwłaszcza elementy wykonane z tworzywa sztucznego łatwo odkształcają się i są przyczyną powstawania błędów.
Bardzo ważna czynnością jest obliczenie oporów powietrza, które pozwala właściwie dobrać rekuperator, którego wentylatory będą w stanie zapewnić wymaganą wydajność wentylacji. Jest to dość pracochłonne, dlatego często rezygnuje się z wykonania tych obliczeń, co powoduje dobór niewłaściwego urządzenia.
Uważajmy również na elastyczne przewody, tzw. fleksy. Są one tanie, a ich układanie bezproblemowe, ale opory przepływu są w nich większe niż w kanałach sztywnych. Poza tym łatwo je przypadkowo zgnieść lub nadepnąć.
Kanały wentylacyjne trzeba koniecznie zabezpieczyć izolacją termiczną.

Każdy właściciel domu jednorodzinnego nie raz zamarzył o ogrzewaniu, które sterowane automatycznie potrafi dopasować parametry ogrzewania nie tylko do pory dnia, ale i do indywidualnych upodobań domowników. Oczywiście wszystko to z uwzględnieniem zminimalizowania zużycia energii. Są już na rynku takie systemy (np. Vaillant), które sterowane przez inteligentny układ regulacji dostosowuje ogrzewanie mieszkania do potrzeb użytkownika. Mało tego najnowsze technologie pozwalają na to, aby tego typu systemy grzewcze wspierane były przez system nadzoru internetowego. Łączy on domowe urządzenia grzewcze poprzez łącze telefoniczne, następnie internet z instalatorem, który je zamontował. Osoba ta kontroluje działanie instalacji, zanim w naszym domu zrobi się zimno na skutek jakiejś usterki serwisant już ją rozpozna i z częściami wymiennymi pojawi się u naszych drzwi. Serwisant może również skorygować zza swojego biurka ustawienia systemu grzewczego. Skrzynkę montuje się na ścianie obok kotła, podłącza się ją do niego oraz do linii telefonicznej. Użytkownik oraz instalator mają dostęp do urządzenia poprzez bezpieczny portal internetowy, który obsługuje się w języku polskim.

To właśnie właściwa akumulacja ciepła decyduje o tym, że dom jest energooszczędny. Ściany, podłoga i strop to największe akumulatory ciepła w murowanych domach. Najważniejszą z nich jest ściana znajdująca się naprzeciw okien wychodzących na południe. Dlatego też warto zadbać o to, by wzniesiona ona była z materiałów dobrze utrzymujących ciepło. Jej zalecana grubość to 20-45 cm. Idealnie byłoby gdyby taką ścianą była ściana nośna. Można zwiększyć zdolność akumulacyjną ściany poprzez pomalowanie jej na ciemny kolor. Jednak trzeba pamiętać, że aby promieniowanie masywnej ściany akumulacyjnej było jak największe musi ona leżeć jak najbliżej południowego okna, najlepiej maksymalnie w odległości równej dwuipółkrotnej jego wysokości.

Ważnym elementem, który pozytywnie przyczynia się do akumulacji ciepła jest również obudowa kominka, który znajduje się na wprost okna. Powinna ona być wykonana z materiałów dobrze akumulujących ciepło.

W dokumencie zatytułowanym „Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” znajdują się zasady instalowania kominków.

Zwłaszcza jeden jego punkt wzbudził sporo kontrowersji. A brzmi on następująco: „Budynek, który ze względu na swoje przeznaczenie wymaga ogrzewania, powinien być wyposażony w instalację ogrzewczą lub inne urządzenia ogrzewcze, nie będące piecami, trzonami kuchennymi lub kominkami.” A więc kominek nie jest traktowany jako urządzenie grzewcze budynku i stąd też nie może być jedynym źródłem ciepła w domu.

Podstawowe pytanie brzmi: gdzie można instalować kominki? Wyłącznie w budynkach jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej oraz w niskich budynkach wielorodzinnych (do 12 m wysokości lub do czterech kondygnacji nadziemnych włącznie, bez względu na ich wysokość). Ich kubatura nie może być mniejsza niż 30 m3, przy czym na każde 4 m3 może przypadać 1 kW mocy cieplnej kominka.

Przepisy regulują również wymaganą ilość doprowadzanego powietrza: dla kominków zamkniętych co najmniej 10 m sześciennych/h na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kominka, zaś dla kominków otwartych ilość ta musi zapewnić nie mniejszą prędkość przepływu powietrza w otworze komory spalania niż 0,2 m/s.

Dziś kilka słów na temat przechowywania oleju. Myślę, że informacje te szczególnie przydadzą się tym z was, którzy planują zainstalowanie w swoim domu ogrzewania olejowego.
Olej w domu może być przechowywany wyłącznie w piwnicy lub w podziemiu, tylko i wyłącznie w zbiornikach naziemnych. Pomiędzy zbiornikiem  a ścianami pomieszczenia musi zostać zachowana odległość, którą określają producenci zbiorników. Do zbiorników musi być dostęp. Przy szeregu zbiorników należy zachować 60 cm od sufitu.
Najważniejsze wymogi  dotyczące pomieszczeń, w których przechowuje się olej opałowy są następujące: pomieszczenia te muszą być wydzieloną strefą pożarową, drzwi muszą otwierać się na zewnątrz i zamykać samoczynnie, jednopłaszczowe zbiorniki na lej należy umieszczać w wannie wychwytującej, ściany zbiornika nie mogą nagrzać się do temperatury wyższej niż 40 st C., w pomieszczeniach tych nie wolno montować przyborów sanitarnych ani kratek ściennych podłączonych bezpośrednio do kanalizacji, pomieszczenie to musi być wentylowane.