Kocioł gazowy można zainstalować w kuchni bądź w łazience, czyli pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi. Z kotłami na paliwo stałe niestety tak zrobić się nie da. Przepisy wymagają wydzielenia na taki kocioł odrębnego pomieszczenia. Wysokości takiego pomieszczenia nie może być mniejsza  niż 2,2 m (w istniejących budynkach dopuszcza się wysokość 1,9 m). Pomieszczenie ponadto powinno  spełniać następujące warunki:
fundament, na którym stanie kocioł, wystaje 5 cm ponad poziom podłogi;
w podłodze jest kratka ściekowa;
podłogę w całym tym pomieszczeniu wykonano z materiałów niepalnych;
jest w nim wentylacja grawitacyjna składająca się z następujących elementów:

- nawiewu, zapewniającego stały dopływ powietrza do spalania bezpośrednio z zewnątrz budynku przez otwór o przekroju min. 200 cm2 umieszczony nie wyżej niż 1 m nad podłogą,

- wywiewu przez oddzielny kanał wentylacyjny o przekroju minimum 14×14 cm, z wlotem umiejscowionym pod sufitem i wylotem wyprowadzonym ponad dach.

W pomieszczeniu należy  zapewnić swobodny dostęp do kotła, aby można go było czyścić i konserwować.
Trzeba też pamiętać, że kotły na paliwa stałe są bardzo ciężkie. Średnio ważą ok. 400-500 kg, a zatem strop lub podłoga, na której staną, muszą być przygotowane do takiego obciążenia.

pobrano z www.ogrzewnictwo.pl

Czy  przewody instalacji gazowej mogą być zabudowane?

W myśl obowiązujących przepisów przewody instalacji gazowych w piwnicach i suterenach należy prowadzić na powierzchni ścian lub pod stropem. Na pozostałych kondygnacjach nadziemnych dopuszcza się prowadzenie ich  w bruzdach osłoniętych nieuszczelnionymi ekranami lub wypełnionych  masą tynkarską łatwą do usunięcia i niepowodującą korozji przewodów. Przewody mogą zostać jednak osłonięte po uprzednim wykonaniu próby szczelności instalacji .Wypełnianie bruzd, w których są prowadzone przewody z rur miedzianych, jest zabronione.

Możliwych rozwiązań jest kilka. Można na np. zastosować duży zbiornik buforowy. Będzie w nim akumulowane ciepło wytworzone przez kolektory słoneczne i kominek. W miarę potrzeby do ciepło to będzie instalacji grzewczej lub do wężownicy zasobnika ciepłej wody. Jeśli okaże się, że występuje niedobór energii w systemie wówczas uruchamia się kocioł gazowy.

Innym rozwiązaniem może być zastosowanie kombinowanego zbiornika buforowego z wbudowanym zasobnikiem ciepłej wody. Ciepło odebrane od kolektorów i kominka będzie akumulowane i przeznaczone na potrzeby ogrzewania ciepłej wody oraz do podwyższenia temperatury wody wracającej z instalacji centralnego ogrzewania.

Kocioł gazowy jest wówczas połączony z instalacją centralnego ogrzewania, zbiornikiem buforowym i wbudowanym zasobnikiem c.w.u. Jeśli ciepła woda nie zostanie podgrzana przez kolektory i kominek, wówczas kocioł gazowy podgrzeje zasobnik.

pobrano z:  www.ogrzewnictwo.pl

Warunki, jakie powinna spełniać kotłownia, w której będzie zainstalowany kocioł na paliwa stałe regulują odpowiednie przepisy.

Musi to być oddzielne pomieszczenie techniczne o wysokości nie mniejszej niż 2,2m w nowych budynkach. W przypadku budynków istniejących dopuszczalna wysokość to minimum 1,9m.

* Kocioł powinien być ustawiony na fundamencie wystającym 5 cm ponad poziom posadzki.
* Posadzka w całym pomieszczeniu powinna być wykonana z materiałów niepalnych.
* W podłodze powinna być wykonana kratka ściekowa.
* Do kotła powinno być swobodne dojście umożliwiające jego czyszczenie oraz konserwację.
* Minimalne odległości kotła od ścian:0,7 m od tyłu, 1,0 m z boków, 2,0 m z przodu kotła do przeciwległej ściany.
* W pomieszczeniu kotłowni powinno być zainstalowane sztuczne oświetlenie, dobrze gdyby było też oświetlenie naturalne.
* Bardzo ważne jest, by kotłownia była wyposażona w sprawną wentylację grawitacyjną. Dla zapewnienia stałego dopływu powietrza do spalania, bezpośrednio z zewnątrz budynku na wysokości maksymalnie 1 m nad posadzką powinien znajdować się otwór o przekroju minimum 200 cm?. Gwarantuje  to prawidłowe działanie oraz bezpieczną eksploatację kotła.
*  Kotłownia musi być wyposażona w oddzielny kanał wentylacyjny o przekroju nie mniejszym niż 14×14 cm, umieszczonym pod sufitem i wylotem ponad dachem budynku.

pobrano z www.ogrzewnictwo.pl

Z punktu widzenia użytkownika bardzo istotny jest czas jaki  użytkownik musi spędzić w kotłowni, w czasie obsługi kotła. Decyduje o tym sposób podawania paliwa do kotłów.
Niewątpliwie najmniej kłopotliwy jest załadunek paliwa w kotłach na pellet. Tam praktycznie załadunek paliwa może być całkowicie zautomatyzowany.

Zbiornik główny
Pellet w ilościach hurtowych może być transportowany od producenta do odbiorcy w specjalnych cysternach. Rozładunek cystern odbywa się w sposób mechaniczny. Wężem o odpowiedniej średnicy pellet jest pobierany z cysterny i transportowany do miejsca składowania.

Magazyn.
Na magazyn należy przeznaczyć  pomieszczenie,odpowiednio suche i zabezpieczone przed wilgocią. Magazyn lub silos może być oddalony od kotłowni nawet o kilkadziesiąt metrów.

Przenośniki.
Do transportu paliwa z magazynu albo silosu do zasobnika kotła, lub bezpośrednio do palnika służą przenośniki.
Dostępne są przenośniki pneumatyczne lub pneumatyczno – ślimakowe, które można dopasowywać do indywidualnych potrzeb użytkownika kotła.

Zasobnik przy kotle
Jeżeli kocioł wyposażony jest w zasobnik, to do transportu paliwa służy zwykle podajnik ślimakowy o dł. kilkudziesięciu centymetrów. Podajnik taki powinien być wyposażony w urządzenia zabezpieczające przed zapaleniem się pelletu znajdującego się w zasobniku.

Gdy konieczny jest transport paliwa na większe odległości
Transport paliwa na odległość do ok. 10 metrów może odbywać się przy użyciu podajników ślimakowych. Mogą one pracować pod max kątem 45°. Podajniki te montuje się z modułów o dł. 0,5 mb oraz 1 mb i mogą one podawać paliwo na odległość do 10 mb.

Istnieją również podajniki elastyczne – ślimakowe. Występują one w różnych długościach. Jeżeli transport odbywa się na większe odległości lub na pewną wysokość można zastosować podajniki pneumatyczne lub ślimakowo-pneumatyczne.
Podajniki pneumatyczne

W skład takiego podajnika wchodzi pompa zasysająca paliwo, rury podawcze ? w zależności od odległości oraz sonda zasysająca umieszczona w zbiorniku.
Podajniki te wyposażone są w urządzenia zabezpieczające przed zapłonem paliwa w zbiorniku. Dlatego ich praca jest całkowicie bezpieczna.

pobrano z www.ogrzewnictwo.pl

Podajnik paliwa to element, który w czasie eksploatacji może ulec awarii, której skutki mogą okazać się kosztowne.
Podajniki paliwa w kotłach retortowych na ekogroszek,  pelet  czy zboże wymagają szczególnego traktowania.

Warto wiedzieć jakie mogą być  przyczyny blokowania się podajnika, pozwoli to ich uniknąć.

Granulacja.
Najczęstszą przyczyną blokowania się podajnika jest jakość paliwa, a głównie jego granulacja  Dla prawidłowej pracy podajnika niezbędna jest zalecana przez producenta kotła granulacja węgla. Nie można stosować węgla grubszego, niż zalecany.

Zanieczyszczenia.
Podczas załadunku paliwa do zasobnika, należy zwrócić uwagę na to, czy nie ma tam kawałków metalu, drutu lub innych rzeczy, które mogą zatrzymać pracę ślimaka.

Wilgotność.
Nie powinno się ładować paliwa mokrego, ponieważ wilgoć powoduje korozję, która negatywnie wpływa na metalowe elementy podajnika.

Po zakończeniu sezonu grzewczego bezwzględnie powinno się opróżnić zasobnik i podajnik z paliwa właśnie ze względu na możliwość jego zawilgocenia.

Do kotłów retortowych należy stosować paliwo o  wilgotności do 20% oraz niskim spiekaniu. Słabe parametry paliwa i wilgoć są przyczyną powstawania spieków. Spieki mogą doprowadzić do zablokowania retorty i podajnika ślimakowego.

Zabezpieczenia.

Jako element zabezpieczający elementy podajnika przed zniszczeniem mechanicznym stosuje się zawleczki, kołki, kliny lub śruby.

Są to  elementy wymagające  wymiany. Aby po wymianie nadal spełniały swoje zadanie należy stosować oryginalne, najlepiej zakupione u producenta kotła.

Pelet

Również pelet powinien mieć odpowiednią jakość, a w tym wypadku twardość. Zbyt miękki będzie mielony, a to spowoduje zablokowanie podajnika.

W tym paliwie również należ y zwrócić uwagę na  zanieczyszczenia powodujące blokowanie ślimaka.

pobrano z www.ogrzewnictwo.pl

Jeżeli ktoś z Państwa zastanawia się jeszcze dlaczego należy konserwować urządzenia grzewcze znajdujące się w naszych domach czy mieszkaniach i jak bardzo ważne są te czynności, wystarczy zajrzeć w statystyki zgonów w wyniku nieprawidłowo użytkowanych urządzeń grzewczych. Myślę, że przerażające te liczby mówią same za siebie.

W dzisiejszych czasach szczególnie w okresie wzmożonego ogrzewania ? czyli w okresie zimowym, oraz jesiennym słyszy się o kolejnych tragicznych w skutkach zatruciach czadem. Te co roku powtarzające się wypadki przeważnie wynikają wciąż z tych samych powodów. Wykorzystywane w pomieszczeniach instalacje grzewcze, zwykle z uwagi na oszczędności są bardzo zaniedbywane, oraz niekontrolowane bądź od początku niewłaściwie instalowane. Mimo ciągle powtarzających się wypadków obowiązkowe zezwolenia i odpowiednie procedury według, których powinno się zakładać nowe oraz regularnie kontrolować istniejące instalacje grzewcze bardzo często są zaniedbywane czy wręcz pomijane. Nawet pomimo uregulowań prawnych.

Zgodnie z artykułem 62 ustawy ?Prawo budowlane? obiekty budowlane powinny być w czasie użytkowania poddawane kontroli okresowej co najmniej raz do roku. Kontrola ta polega m.in. na sprawdzeniu stanu technicznego urządzeń gazowych, i ocenie ich przydatności do dalszej bezpiecznej eksploatacji, a nie tylko na sprawdzeniu szczelności gazowej.

Poza bezpieczeństwem jest jeszcze kilka istotnych względów dla, których powinniśmy dbać i kontrolować urządzenia grzewcze. Konserwowane i odpowiednio wyregulowane urządzenie wytwarza w trakcie spalania zdecydowanie mniej szkodliwych substancji. Niestety w Polsce nie mamy jeszcze tak ostrych przepisów jak w Szwecji czy w Niemczech, ale każdy powinien mieć świadomość, że należy dbać o swoje środowisko naturalne.

Jak już wspominałem częstym powodem zaniechania konserwacji jest pozorna oszczędność. Pozorna bowiem nie konserwowane urządzenia, przekładają się na wyższe rachunki (zabrudzony wymiennik czy palnik ma znacznie niższą sprawność).Zazwyczaj nie zdajemy sobie sprawy z tego na jak duże zużycie eksploatacyjne narażony jest nasz kocioł grzewczy podczas standardowej eksploatacji. Według obliczeń niezależnych specjalistów z branży instalacyjno-grzewczej, średni czas pracy palnika (jednego z głównych elementów kotła) w ciągu roku wynosi ok. 2000 godzin.

Pamiętajmy, aby instalacje grzewcze zawsze zamawiać i zlecać instalacje jedynie profesjonalnym firmom, posiadającym w tym zakresie doświadczenie oraz odpowiednie zezwolenia.