Nim w kominkach zapłonie przyjemny ogień, zastanówmy się, czy spalamy substancje przyjazne środowisku. Ważne, by z naszych kominów nie uciekały w powietrze żadne tlenki azotu i trujące chlorowodory. Przestawmy się na ekologiczne materiały opałowe.
Pomimo że temperatury na zewnątrz kierują nasze myśli w stronę basenów i jezior, w których będziemy mogli zaznać ochłody to mimo wszystko wielu z nas boryka się właśnie z problemem wyboru ogrzewania. Jakie paliwo jest tańsze, w jaki sposób należy rozwiązać instalację centralnego ogrzewania, kocioł z otwartą czy zamkniętą komora spalania? Każdy, kto wybudował dom miał w pewnym momencie takie dylematy.
Ceny gazu i prądu zmuszają nas do szukania paliw alternatywnych, które pozwolą nam komfortowo i niedrogo ogrzać dom. Również świadomość ekologiczna w Polsce jest coraz większa i dlatego coraz chętniej korzystamy z odnawialnych źródeł energii. Dzisiaj chciałbym przedstawić Państwu kocioł pozwalający na tanie ogrzewanie domu.
Jednym z tańszych rozwiązań w kwestii ogrzewania domu są kotły na ekogroszek. Sam kocioł z podajnikiem nie należy może do najtańszych, nie mniej jednak w pełnym rozrachunku jest to metoda pozwalająca tanio i skutecznie ogrzać dom. Czym jest ekogroszek i dlaczego jest eko?
Jest to węgiel kamienny sortymentu groszek II granulacji 5-25 mm, odpowiednio uszlachetniony. Został on rozpowszechniony w związku z zaostrzeniem norm emisji spalin do atmosfery. Ekogroszek charakteryzuje się bardzo niską emisją siarki do atmosfery. Jeżeli chodzi o obsługę kotła to nie powinna ona sprawiać większych kłopotów. Piece posiadające podajnik i elektroniczne sterowanie, obsługują się właściwie same. Naszym zadaniem jest dołożenie od czasu do czasu paliwa do podajnika oraz raz na jakiś czas wyczyszczenie pieca. Elektroniczny sterownik włącza i wyłącza dmuchawę, uruchamia podajnik- dzięki czemu można utrzymać zadaną temperaturę na piecu bez konieczności jego obsługi. Kotły na ekogroszek są zdecydowanie wygodnym i tanim rozwiązaniem.
Centralne ogrzewanie to system, w którym ciepło wytwarzane jest w jednym miejscu (najczęściej oddzielnym pomieszczeniu), po czym rozprowadzane przez instalację grzewczą do poszczególnych pomieszczeń i tam „uwalniane”. Pod ogólnym terminem kryje się sporo metod tak produkcji, jak i dystrybucji ciepła, o bardzo zróżnicowanych właściwościach i kosztach eksploatacji.
Najpowszechniejszymi i najbardziej znanymi elementami wytwarzającymi ciepło są kotły c.o.. W powszechnej świadomości obecne są głównie jako wielkie, toporne i wymagające skomplikowanej oraz pracochłonnej obsługi urządzenia – i jest to jeden z najbardziej błędnych stereotypów związanych z ogrzewaniem.
Kotły c.o. dzielą się na te używające paliwa płynnego (n.p. olej opałowy), gazowe (propan-butan, gaz ziemny) oraz na paliwo stałe. Szczególnie różnorodne są te ostatnie – wykorzystują one zarówno „tradycyjny” węgiel i koks, miał węglowy, drewno i substancje pochodne (pellety, trociny i wióry etc.) jak i szereg rozmaitych biopaliw – między innymi ekogroszek czy (kontrowersyjny) owies opałowy. Nowoczesne kotły zajmują stosunkowo niewiele miejsca (te o niższej mocy nie potrzebują nawet osobnego pomieszczenia – przy czym dotyczy to raczej kotłów gazowych), a ich obsługa stała się dużo prostsza (specjalne dozowniki umożliwiają dwu- trzydniową pracę bez konieczności uzupełniania opału. Wciąż cechują się przy tym wysoką wydajnością oraz (za wyjątkiem tych zaopatrywanych z sieci gazowej) zabezpieczenie przed awariami sieci i związanym z tym brakiem surowca.
Ciekawą alternatywą jest ogrzewanie kominkiem – przy zastosowaniu płaszcza wodnego i odpowiedniej izolacji domu pojedynczy kominek może zapewnić ciepło dla całego budynku. Nie do przecenienia jest również atmosfera tworzona przez płomienie – i niski koszt całkowity takiej metody ogrzewania.
Nowoczesną i ekologiczną, chociaż bardzo drogą w zakupie i montażu formą ogrzewania centralnego jest pompa ciepła – dzięki wykorzystaniu naturalnych różnic temperatury między gruntem a powietrzem cechuje je bardzo wysoka wydajność (dzięki czemu koszty eksploatacji są bardzo niskie), dodatkowo z łatwością można „odwrócić” tryb pracy i wykorzystać instalację do chłodzenia.
Oprócz samej jednostki centralnej potrzebujemy systemu transportu ciepła – stosowane są trzy odmiany: ciecz (na ogół woda, w wypadku miejsc narażonych na niskie temperatury stosuje się specjalne płyny), para wodna oraz powietrze – tak w obiegu zamkniętym jak otwartym (ogrzewanie nadmuchowe). Tradycyjne instalacje z obiegiem grawitacyjnym w zasadzie nie są już stosowane, w zasadzie zawsze stosuje się już obieg wymuszony – a więc pompy lub (dla instalacji z obiegiem powietrza) dmuchawy czy wentylatory.
Końcową sprawą jest wybór odpowiednich grzejników – ale to już materiał na przyszłość.
Jako że zbliża się sezon grzewczy postanowiłem wrócić do tematu ogrzewania ekogroszkiem. Być może Ci z Was, którzy stoją właśnie przed dylematem, jaki rodzaj ogrzewania wybrać dzięki tym informacjom podejmą ostateczną decyzję. Ekogroszek oznacza bowiem: tanio i ekologicznie.
Wygoda i niskie koszty ogrzewania ekogroszkiem bez wątpienia przemawia na korzyść tego źródła energii. Ekogroszek to węgiel kamienny granulacji 5-25 mm, uszlachetniony, o niskiej zawartości siarki. Ta ostatnia cecha wyróżnia ekogroszek spośród innych paliw stałych jako paliwo spełniające normy ekologiczne. Produkcja ekogroszku jest efektem odpowiedzi producentów na zaostrzenie norm emisji zanieczyszczeń do atmosfery.
Ekogroszek to paliwo, którym pali się w kotłach co z paleniskiem retortowym. Wygoda obsługi polega na ładowania go do podajników, których pojemność w zależności od sezonu grzewczego wystarcza nawet na tydzień. Piec zasilany ekogroszkiem może pracować nawet latem ogrzewając samą wodę. Pracuje on wówczas w specjalnym programie letnim. Niektóre piece posiadają dodatkowe ruszta, dzięki którym w razie awarii można ogrzać mieszkanie drewnem i innymi paliwami.
Główne części to kocioł oraz wspomniany wyżej zasobnik na opał. Łączy je podajnik ślimakowy, transportujący paliwo do paleniska retortowego. Za pomocą wentylatora powietrze jest dozowane do paleniska. Nad całością czuwa sterownik elektroniczny. Nad paleniskiem znajduje się deflektor spalin, spalający szkodliwe związki powstałe podczas spalania paliwa. W ten sposób nie wydostają się one zewnątrz.
Na koniec bardzo ważna informacja: ekogroszek można zakupić również w workach, co ułatwia nie tylko jego transport, ale i przechowywanie.
Witam. Ostatnio byłem w Danii. Co stacja benzynowa, to stały wielkie silosy. W końcu na którejś ze stacji zapytałem się co to są za silosy. Dowiedziałem się, że jest w nich ekogroszek. Hmm, dziwnie to zabrzmiało, ale obiecałem sobie, że po powrocie do domu czegoś o tym poszukam. No i oto ten mały artykulik. Okazało się, że w Polsce od pewnego momentu już to pojęcie funkcjonuje. Niestety początkowo kotły na ekogroszek były trochę za drogie dla przeciętnego Kowalskiego, w tym momencie jednak nie są to już aż tak duże koszty. Jak to działa? Ano bardzo prosto. Potrzebujemy specjalnego kotła. Kocioł z zewnątrz wygląda nawet podobnie jak zwykły piec węglowy, jednakże z boku ma przyczepiony taki wielki pojemnik. Do pojemnika tego wsypujemy właśnie ekogroszek. Jest to węgiel kamienny granulacji 5-25 mm, odpowiednio uszlachetniony. Na komputerze na kotle ustawiamy temperaturę na grzejnikach oraz wody i „zapominamy, że mamy jakikolwiek piec”. Pomiędzy pojemnikiem a kotłem jest ślimak, który dozuje i samemu dorzuca ekogroszek do kotła. Średnio przyjmuje się, że w zimie trzeba zrobić jeden wsyp na tydzień. W lecie nawet raz na miesiąc. A jakie koszty? Piec kosztuje (w zależności od mocy) od 6000 do 8000 zł. Ekogroszek w granicach 450 zł/T. W zimie trzeba liczyć, że spalimy ok. 4 T. Kalkulacja wychodzi sama.
