Blog o ogrzewaniu i wentylacji

Centralne ogrzewanie to system, w którym ciepło wytwarzane jest w jednym miejscu (najczęściej oddzielnym pomieszczeniu), po czym rozprowadzane przez instalację grzewczą do poszczególnych pomieszczeń i tam „uwalniane”. Pod ogólnym terminem kryje się sporo metod tak produkcji, jak i dystrybucji ciepła, o bardzo zróżnicowanych właściwościach i kosztach eksploatacji.

Najpowszechniejszymi i najbardziej znanymi elementami wytwarzającymi ciepło są kotły c.o.. W powszechnej świadomości obecne są głównie jako wielkie, toporne i wymagające skomplikowanej oraz pracochłonnej obsługi urządzenia – i jest to jeden z najbardziej błędnych stereotypów związanych z ogrzewaniem.

Kotły c.o. dzielą się na te używające paliwa płynnego (n.p. olej opałowy), gazowe (propan-butan, gaz ziemny) oraz na paliwo stałe. Szczególnie różnorodne są te ostatnie – wykorzystują one zarówno „tradycyjny” węgiel i koks, miał węglowy, drewno i substancje pochodne (pellety, trociny i wióry etc.) jak i szereg rozmaitych biopaliw – między innymi ekogroszek czy (kontrowersyjny) owies opałowy. Nowoczesne kotły zajmują stosunkowo niewiele miejsca (te o niższej mocy nie potrzebują nawet osobnego pomieszczenia – przy czym dotyczy to raczej kotłów gazowych), a ich obsługa stała się dużo prostsza (specjalne dozowniki umożliwiają dwu- trzydniową pracę bez konieczności uzupełniania opału. Wciąż cechują się przy tym wysoką wydajnością oraz (za wyjątkiem tych zaopatrywanych z sieci gazowej) zabezpieczenie przed awariami sieci i związanym z tym brakiem surowca.

Ciekawą alternatywą jest ogrzewanie kominkiem – przy zastosowaniu płaszcza wodnego i odpowiedniej izolacji domu pojedynczy kominek może zapewnić ciepło dla całego budynku. Nie do przecenienia jest również atmosfera tworzona przez płomienie – i niski koszt całkowity takiej metody ogrzewania.

Nowoczesną i ekologiczną, chociaż bardzo drogą w zakupie i montażu formą ogrzewania centralnego jest pompa ciepła – dzięki wykorzystaniu naturalnych różnic temperatury między gruntem a powietrzem cechuje je bardzo wysoka wydajność (dzięki czemu koszty eksploatacji są bardzo niskie), dodatkowo z łatwością można „odwrócić” tryb pracy i wykorzystać instalację do chłodzenia.

Oprócz samej jednostki centralnej potrzebujemy systemu transportu ciepła – stosowane są trzy odmiany: ciecz (na ogół woda, w wypadku miejsc narażonych na niskie temperatury stosuje się specjalne płyny), para wodna oraz powietrze – tak w obiegu zamkniętym jak otwartym (ogrzewanie nadmuchowe). Tradycyjne instalacje z obiegiem grawitacyjnym w zasadzie nie są już stosowane, w zasadzie zawsze stosuje się już obieg wymuszony – a więc pompy lub (dla instalacji z obiegiem powietrza) dmuchawy czy wentylatory.

Końcową sprawą jest wybór odpowiednich grzejników – ale to już materiał na przyszłość.

Największe źródła energii to gaz i węgiel. Ale jest też biomasa, stanowiąca trzecie co do wielkości naturalne źródło energii.
Jest to materia organiczna ulegająca biodegradacji, która służy pozyskiwaniu energii. Są to resztki z produkcji rolnej, leśnictwa, odpady przemysłowe oraz komunalne.
Biomasa występuję w różnych stanach skupienia:
- jako gaz (biogaz) – powstający przy oczyszczalniach ścieków i na składowiskach odpadów organicznych.
- jako postać ciekła – alkohole produkowane z roślin o wysokiej zawartości cukru oraz biodiesel powstający z roślin oleistych. W celu uzyskania biopaliwa specjalnie produkuje się wierzbę wiciową, rdest i trzcinę pospolitą.
Oprócz wiadomych względów ekonomicznych biomasa ma jeszcze jedną niezmiernie ważną zaletę: to paliwo nieszkodliwe dla środowiska. Ogrzewanie biomasą przy stale rosnącej cenie paliw jest coraz bardziej ekonomiczne. Ponadto produkcja biomasy pozwala zagospodarować nieużytki i spożytkować odpady.

W moim blogu sporo mówię o domach energooszczędnych, gdyż jest to pojęcie nie tylko modne w ostatnim czasie, ale przynoszące wiele naprawdę korzystnych zmian w naszym spojrzeniu na wykorzystywanie energii cieplnej.
A jaki właściwie powinien być dom energooszczędny? Czym się on charakteryzuje?
Mówiąc o energii mamy na myśli: energię cieplną, elektryczną, gaz oraz energię słoneczną. Jej zużycie w domu zależy przede wszystkim od trzech czynników: projektu domu, materiałów, z których został zbudowany oraz od zapotrzebowania na energię mieszkających w nim osób.
Energooszczędność to nie tylko oszczędności na cieple, które przedostaje się przez ściany zewnętrzne, ale i takie sposoby gospodarowania ciepłem, które pozwalają dodatkowo odzyskać ciepło już wykorzystane.
Spośród czynników, które w zdecydowanej mierze decydują o utracie ciepła są: kształt domu, ilość okien, materiały, z którego dom wybudowano, układ pomieszczeń, system wentylacji.
A więc już na wstępnym etapie projektowania domu możemy zadecydować, czy nasz dom będzie energooszczędny i pod tym właśnie kątem wybierać projekt.