Blog o ogrzewaniu i wentylacji

Centralne ogrzewanie to system, w którym ciepło wytwarzane jest w jednym miejscu (najczęściej oddzielnym pomieszczeniu), po czym rozprowadzane przez instalację grzewczą do poszczególnych pomieszczeń i tam „uwalniane”. Pod ogólnym terminem kryje się sporo metod tak produkcji, jak i dystrybucji ciepła, o bardzo zróżnicowanych właściwościach i kosztach eksploatacji.

Najpowszechniejszymi i najbardziej znanymi elementami wytwarzającymi ciepło są kotły c.o.. W powszechnej świadomości obecne są głównie jako wielkie, toporne i wymagające skomplikowanej oraz pracochłonnej obsługi urządzenia – i jest to jeden z najbardziej błędnych stereotypów związanych z ogrzewaniem.

Kotły c.o. dzielą się na te używające paliwa płynnego (n.p. olej opałowy), gazowe (propan-butan, gaz ziemny) oraz na paliwo stałe. Szczególnie różnorodne są te ostatnie – wykorzystują one zarówno „tradycyjny” węgiel i koks, miał węglowy, drewno i substancje pochodne (pellety, trociny i wióry etc.) jak i szereg rozmaitych biopaliw – między innymi ekogroszek czy (kontrowersyjny) owies opałowy. Nowoczesne kotły zajmują stosunkowo niewiele miejsca (te o niższej mocy nie potrzebują nawet osobnego pomieszczenia – przy czym dotyczy to raczej kotłów gazowych), a ich obsługa stała się dużo prostsza (specjalne dozowniki umożliwiają dwu- trzydniową pracę bez konieczności uzupełniania opału. Wciąż cechują się przy tym wysoką wydajnością oraz (za wyjątkiem tych zaopatrywanych z sieci gazowej) zabezpieczenie przed awariami sieci i związanym z tym brakiem surowca.

Ciekawą alternatywą jest ogrzewanie kominkiem – przy zastosowaniu płaszcza wodnego i odpowiedniej izolacji domu pojedynczy kominek może zapewnić ciepło dla całego budynku. Nie do przecenienia jest również atmosfera tworzona przez płomienie – i niski koszt całkowity takiej metody ogrzewania.

Nowoczesną i ekologiczną, chociaż bardzo drogą w zakupie i montażu formą ogrzewania centralnego jest pompa ciepła – dzięki wykorzystaniu naturalnych różnic temperatury między gruntem a powietrzem cechuje je bardzo wysoka wydajność (dzięki czemu koszty eksploatacji są bardzo niskie), dodatkowo z łatwością można „odwrócić” tryb pracy i wykorzystać instalację do chłodzenia.

Oprócz samej jednostki centralnej potrzebujemy systemu transportu ciepła – stosowane są trzy odmiany: ciecz (na ogół woda, w wypadku miejsc narażonych na niskie temperatury stosuje się specjalne płyny), para wodna oraz powietrze – tak w obiegu zamkniętym jak otwartym (ogrzewanie nadmuchowe). Tradycyjne instalacje z obiegiem grawitacyjnym w zasadzie nie są już stosowane, w zasadzie zawsze stosuje się już obieg wymuszony – a więc pompy lub (dla instalacji z obiegiem powietrza) dmuchawy czy wentylatory.

Końcową sprawą jest wybór odpowiednich grzejników – ale to już materiał na przyszłość.

Dziś będzie nieco o przepisach, ale o bardzo ważnych przepisach. Pewnie niewielu z Was zdaje sobie sprawę, że zmieniając swój kocioł co na ten ekologiczny i przyjazny dla środowiska przysługuje Wam dopłata z urzędu miasta lub gminy.
Najpierw jednak dowiedzcie się w urzędzie, czy taki program funkcjonuje w Waszym regionie. Kotły, które uznawane są za ekologiczne urządzenia grzewcze to: kotły gazowe, elektryczne i olejowe, kotły zasilane paliwem z biomasy, kotły na ekogroszek, pompy ciepła, urządzenia wykorzystujące energię elektryczną oraz urządzenia pobierające ciepło z sieci ciepłowniczej. Kotły na biomasę i ekogroszek nie mogą posiadać dodatkowych palenisk.
Pieniądze z dotacji (zwykle około 50%) można otrzymać po zakończeniu inwestycji i jej odbiorze.

Witam. Ostatnio byłem w Danii. Co stacja benzynowa, to stały wielkie silosy. W końcu na którejś ze stacji zapytałem się co to są za silosy. Dowiedziałem się, że jest w nich ekogroszek. Hmm, dziwnie to zabrzmiało, ale obiecałem sobie, że po powrocie do domu czegoś o tym poszukam. No i oto ten mały artykulik. Okazało się, że w Polsce  od pewnego momentu już to pojęcie funkcjonuje. Niestety początkowo kotły na ekogroszek były trochę za drogie dla przeciętnego Kowalskiego, w tym momencie jednak nie są to już  aż tak duże koszty. Jak to działa? Ano bardzo prosto. Potrzebujemy specjalnego kotła. Kocioł z zewnątrz wygląda nawet podobnie jak zwykły piec węglowy, jednakże z boku ma przyczepiony taki wielki pojemnik. Do pojemnika tego wsypujemy właśnie ekogroszek. Jest to węgiel kamienny granulacji 5-25 mm, odpowiednio uszlachetniony. Na komputerze na kotle ustawiamy temperaturę na grzejnikach oraz wody i „zapominamy, że mamy jakikolwiek piec”. Pomiędzy pojemnikiem a kotłem jest ślimak, który dozuje i samemu dorzuca ekogroszek do kotła. Średnio przyjmuje się, że w zimie trzeba zrobić jeden wsyp na tydzień. W lecie nawet raz na miesiąc. A jakie koszty? Piec kosztuje (w zależności od mocy) od 6000 do 8000 zł. Ekogroszek w granicach 450 zł/T. W zimie trzeba liczyć, że spalimy ok. 4 T. Kalkulacja wychodzi sama.