Blog o ogrzewaniu i wentylacji

Jeśli chcesz, aby w Twoim domu źródłem ogrzewania był kominek, musisz go rozplanować już podczas projektu domu. To bardzo ciężki element i potrzebuje odpowiedniego miejsca. Niektóre kominki potrzebują nawet swoich własnych fundamentów. Po drugie, musisz wiedzieć, z czego kominek jest zbudowany, a także wybrać odpowiedni typ kominka.

Wkłady kominkowe i kasety kominkowe są zwykle wykonane z żeliwa, stali albo cegły szamotowej. Są to więc tworzywa uodpornione na korozję, wysoką temperaturę, a także gwałtowne zmiany temperatury. Materiały te dobrze również gromadzą ciepło.

Są dwa typy kominków – jedno i dwupłaszczowe. Te pierwsze wykonane są z żeliwa, a te drugie, jako bardziej nowoczesne rozwiązanie, mają stalową obudowę wkładu lub kasety oraz żeliwnym lub ceglanym paleniskiem, które skupiają ciepło. Dzięki temu zjawiska kurczenia się i rozkurczenia materiału, które zachodzą w kasecie lub wkładzie, nie wpływają bezpośrednio na obudowę, bo nie są ze sobą bezpośrednio połączone. Dzięki temu można zaoszczędzić pieniądze podczas wymiany zepsutego paleniska oraz zmniejszono ryzyko uszkodzenia obudowy.

Podczas wyboru odpowiedniego kominka, musimy zdecydować się na drzwiczki. Są one stworzone ze szkła żaroodpornego lub ze szkła ceramicznego. Poszczególne drzwiczki różnią się od siebie sposobem otwierania, ilością szyb, a także wykończeniem. Do nas należy decyzja, czy chcemy, aby owe drzwi były pojedyncze (wtedy będą się otwierać z boku), podnoszone do góry, chowane pod wkład czy dwustronne, wtedy otwierają się do zewnątrz z dwóch stron lub na boki za pomocą harmonijki.

Istotnym elementem kominka są także szyby. Szyby mogą być płaskie, panoramiczne, a także pryzmatyczne. Od wystroju naszego domu zależy to, czy kominek będzie przeszklony z jednej, z dwóch lub z trzech stron. Wybór przeszklonych ścianek i drzwi zależy również od tego, jakie funkcje będzie w domu spełniał kominek. Jeśli tylko ozdobną – nie ma to znaczenia. Jeśli będzie pełnił funkcję kominka tradycyjnego, warto zadbać o drzwi otwierane z dwóch stron i odpowiednio szczelne. Jest to ważne, ponieważ otwarty kominek nie ma swoich właściwości grzewczych.

Warto się nad tym zastanowić również ze względów estetycznych. Jeśli większa część kominka będzie zaszklona, będziemy mieli więcej do sprzątania, ponieważ kominki szybko brudzą się sadzą. Ciekawą alternatywą w tym przypadku są kominki samoczyszczące. Poza drzwiami i szybami, należy też zastanowić się nad wyborem odpowiednich akcesoriów, takich jak klamki, uchwyty i pokrętła. Wszystko to wpływa razem na estetyczny wybór naszego źródła ogrzewania.

Ważna jest również regulacja ilości świeżego powietrza, które jest doprowadzane do paleniska. Odbywa się ona poprzez otwory umieszczane w przedniej albo bocznej ściance korpusu kominka. Powietrze to jest niezbędne do odpowiedniego procesu spalania. Jego ilość można regulować poprzez ręczne ustawianie przepustnic. W ten sposób możemy ustalać, jak bardzo nagrzewać pomieszczenia.

Istotnym elementem kominka jest deflektor spalin, tak zwana półka dymowa, jednakże nie wszystkie kominki są w niego wyposażone. Jest on umieszczany w górnej części wkładu kominkowego. Starsze kominki radzą sobie bez niego poprzez kierowanie powietrza z komory spalania bezpośrednio do komina. Takie kominki są jednak sprawne tylko w pięćdziesięciu procentach. To właśnie w deflektorze spalin odbywa się proces dopalania cząstek opału, czyli proces spalania maksymalizuje się.

Centralne ogrzewanie to system, w którym ciepło wytwarzane jest w jednym miejscu (najczęściej oddzielnym pomieszczeniu), po czym rozprowadzane przez instalację grzewczą do poszczególnych pomieszczeń i tam „uwalniane”. Pod ogólnym terminem kryje się sporo metod tak produkcji, jak i dystrybucji ciepła, o bardzo zróżnicowanych właściwościach i kosztach eksploatacji.

Najpowszechniejszymi i najbardziej znanymi elementami wytwarzającymi ciepło są kotły c.o.. W powszechnej świadomości obecne są głównie jako wielkie, toporne i wymagające skomplikowanej oraz pracochłonnej obsługi urządzenia – i jest to jeden z najbardziej błędnych stereotypów związanych z ogrzewaniem.

Kotły c.o. dzielą się na te używające paliwa płynnego (n.p. olej opałowy), gazowe (propan-butan, gaz ziemny) oraz na paliwo stałe. Szczególnie różnorodne są te ostatnie – wykorzystują one zarówno „tradycyjny” węgiel i koks, miał węglowy, drewno i substancje pochodne (pellety, trociny i wióry etc.) jak i szereg rozmaitych biopaliw – między innymi ekogroszek czy (kontrowersyjny) owies opałowy. Nowoczesne kotły zajmują stosunkowo niewiele miejsca (te o niższej mocy nie potrzebują nawet osobnego pomieszczenia – przy czym dotyczy to raczej kotłów gazowych), a ich obsługa stała się dużo prostsza (specjalne dozowniki umożliwiają dwu- trzydniową pracę bez konieczności uzupełniania opału. Wciąż cechują się przy tym wysoką wydajnością oraz (za wyjątkiem tych zaopatrywanych z sieci gazowej) zabezpieczenie przed awariami sieci i związanym z tym brakiem surowca.

Ciekawą alternatywą jest ogrzewanie kominkiem – przy zastosowaniu płaszcza wodnego i odpowiedniej izolacji domu pojedynczy kominek może zapewnić ciepło dla całego budynku. Nie do przecenienia jest również atmosfera tworzona przez płomienie – i niski koszt całkowity takiej metody ogrzewania.

Nowoczesną i ekologiczną, chociaż bardzo drogą w zakupie i montażu formą ogrzewania centralnego jest pompa ciepła – dzięki wykorzystaniu naturalnych różnic temperatury między gruntem a powietrzem cechuje je bardzo wysoka wydajność (dzięki czemu koszty eksploatacji są bardzo niskie), dodatkowo z łatwością można „odwrócić” tryb pracy i wykorzystać instalację do chłodzenia.

Oprócz samej jednostki centralnej potrzebujemy systemu transportu ciepła – stosowane są trzy odmiany: ciecz (na ogół woda, w wypadku miejsc narażonych na niskie temperatury stosuje się specjalne płyny), para wodna oraz powietrze – tak w obiegu zamkniętym jak otwartym (ogrzewanie nadmuchowe). Tradycyjne instalacje z obiegiem grawitacyjnym w zasadzie nie są już stosowane, w zasadzie zawsze stosuje się już obieg wymuszony – a więc pompy lub (dla instalacji z obiegiem powietrza) dmuchawy czy wentylatory.

Końcową sprawą jest wybór odpowiednich grzejników – ale to już materiał na przyszłość.

Jest wiele sposobów na dostarczanie lub utrzymywanie ciepła w mieszkaniach i domach. Warto się jednak zastanowić, czy rozsądnym zabiegiem nie byłoby zainwestowanie w dwa różne źródła ciepła. To zawsze w pewnym stopniu uniezależni jedno od drugiego, a co za tym idzie, możliwe, że pozwoli nam odrobinę zaoszczędzić.

Najlepszym podstawowym źródłem ogrzewania jest kocioł gazowy na gaz ziemny. Na dobrą sprawę, jest przecież bezobsługowy i stosunkowo niedrogi, bo i niedrogi jest sam gaz ziemny. Jednymi z tańszych w użytkowaniu są kotły kondensacyjne przekraczające sto procent sprawności. Zwykle jednak należy zwrócić uwagę fakt, że jeśli coś jest tańsze w eksploatacji, to będzie droższe w nabyciu. Tak jest też w tym przypadku.

Kolejna sprawa dotyczy kominka z płaszczem wodnym, który będzie w stanie obsłużyć instalację ogrzewania podłogowego. Niestety, nie jest to zbyt wydajne źródło ciepła, zdecydowanie chowa się za kotłami na drewno. Należy tu zwrócić uwagę na stałocieplność, co się z kolei sprowadza do tego, że jeśli zamontujemy kominek w salonie, to będziemy musieli regularnie zaopatrywać go w drewno. Jeśli nam to nie przeszkadza ? nie widzę problemu.

I teraz należy zastanowić się nad połączeniem tych dwóch elementów. Obecnie, kotły gazowe należy podłączyć przez zamknięte instalacje centralnego ogrzewania. Dodatkowo, według przepisów, kominki i kotły instalować się powinno przez instalacje otwarte. Zatem jeśli chcemy podłączyć kominek z płaszczem wodnym z kotłem gazowym, musimy połączyć je przez wymiennik ciepła.

Pozwolę sobie jeszcze powrócić do problemu stałopalności. Da się to rozwiązać bez większego kłopotu poprzez podłączenie kominka z płaszczem wodnym do bufora, czyli zasobnika ciepła. Odpowiednie rozmiary pozwolą zmagazynować wystarczającą ilość ciepła. Jako ciekawostkę można dodać, że jeśli mamy dobrze ocieplony budynek i bufor o pojemności trzech metrów sześciennych, będziemy mogli zaopatrzyć się w ciepło nawet na kilka dni. I tu pojawia się już duży komfort. Kominek z płaszczem wodnym będziemy musieli rozpalać tylko na kilka godzin dziennie, co zapewni ciepło na cały dzień, ponieważ bufor będzie naładowany. Należy jednak zauważyć, że tego typu bufory nie są zbyt tanie oraz zajmują miejsce.

Powyżej przedstawiliśmy wady i zalety połączenia ogrzewania podłogowego połączonego z kominkiem z płaszczem wodnym. Jak widać, nie ma to samych pozytywów, dlatego należy się poważnie zastanowić nad tym, czy warto w coś takiego inwestować. Jeśli się zdecydujesz i dobrze to rozplanujesz, będziesz zadowolony. Jeśli jednak stwierdzisz, że to zbyt dużo zachodu, zastanów się nad innym połączeniem dwóch niezależnych źródeł ciepła w Twoim domu.

Odpowiedź na pytanie postawione w temacie jest stosunkowo prosta ? dlatego, że są tańsze. Ale od początku, zacznijmy może od ogólnego przedstawienia pieców akumulacyjnych. Piec akumulacyjny charakteryzuje się tym, że jest urządzeniem grzewczym potrafiącym kumulować w sobie ciepło. Najlepszym rozwiązaniem, które pokaże czy zdecydować się na ogrzewanie za pomocą pieca akumulacyjnego czy może gazu LPG, ziemnego, czy poprzez grzejniki elektryczne lub pompy ciepła będzie pokazanie i przedstawienie wad i zalet pieców akumulacyjnych.

Zacznijmy od wad

Piece akumulacyjne są bardzo ciężkie, przez to praktycznie w żaden sposób nie są mobilne. Mogą ważyć i 170 kilogramów (najlżejsze ważą 90 kg).

Dodatkowo ? należy zaopatrzyć się w tyle pieców, ile jest pomieszczeń. Piece akumulacyjne montuje się w każdym z ogrzewanych pokoi, ponieważ służą one jako rozproszone źródło ciepła. W przeciwieństwie do grzejników na wodę, takie piece nie produkują ciepła w postaci właśnie na przykład ciepłej wody, a dają je bezpośrednio pomieszczeniom.

Kolejną wadą łączącą się z poprzednią jest cena. Przeciętny piec kosztuje około dwa tysiące złotych. Prowadza się to do tego, że w przypadku większych mieszkań lub domów, trzeba wydać kilkanaście tysięcy złotych na same piece. Jednakże w przypadku mieszkań małych, koszt ten drastycznie spada. Można w tym przypadku zaoszczędzić poprzez pominięcie instalacji pieca w łazience, jeśli jest malutka (bo przecież podczas kąpieli woda nagrzeje pomieszczenie) oraz w kuchni, ponieważ podczas gotowania temperatura, jaka tam panuje, jest i tak zbyt wysoka. O tym wiedzą najlepiej gospodynie domowe.

Kolejnym i chyba ostatnim minusem są duże parametry pieców akumulacyjnych. Problem ten jednak dało się w pewnym stopniu rozwiązać poprzez różne kształty i wzory urozmaicające wnętrze mieszkania.

No to czas na zalety

Największą zaletą pieców akumulacyjnych jest to, że działają dwufazowo. Potrafią pobierać energię wtedy, gdy jest ona najtańsza, zwykle nocą, jednak wszystko zależy od naszych dostawców energii i magazynować ją po to, aby potem przez cały dzień powoli uwalniać ciepło. Dzięki temu można zaoszczędzić naprawdę duże pieniądze mimo wcześniejszych wydatków na sprzęt.

Drugą zaletą jest to, że jest to sposób ogrzewania przyjazny środowisku. Nie ma mowy o jakimkolwiek wydzielaniu spalin czy czy potrzebie przechowywania paliw.

Powyższe wady i zalety sprawiają, że każdy powinien sam zdecydować, czy przy tych wadach warto zainwestować w piece akumulacyjne. Naszym zdaniem warto.

Powszechnie kojarzone z wysokimi kosztami, ogrzewanie elektryczne rzadko kiedy wybierane jest jako podstawowa forma dostarczania ciepła. Istnieją jednak powody, dla których decydujemy się na ich zainstalowanie – czy to brak dostępu do innych form, niewątpliwe zalety elektryczności czy też coraz niższe koszty eksploatacji, osiągnięte dzięki postępowi technicznemu.

Uniwersalność ogrzewania elektrycznego – osiągnięta dzięki szerokiej rozpiętości mocy, rozmiarów i kształtów urządzeń grzewczych łatwość dostosowania ich do własnych potrzeb – oraz rozmaite technologie, stosowane do jego wytwarzania postaram się pokrótce przedstawić poniżej:

Elektryczne ogrzewanie podłogowe: bardzo tanie w zakupie i łatwe w instalacji, umiarkowanie drogie w eksploatacji. Możemy pokusić się o pogrubienie warstwy magazynującej energię i podgrzewać ją tylko podczas trwania tańszej taryfy, niemniej jednak ogrzewanie takie posłuży nam raczej za ogrzewanie uzupełniające.

„Klasyczne” grzejniki elektryczne: bardzo tanie w zakupie, nieskomplikowane i, niestety, drogie w eksploatacji, grzejniki nadmuchowe (działające jak suszarka do włosów) i olejowe znakomicie sprawdzą się w altanie lub domku letniskowym lub jako ogrzewanie pomocnicze.

Piece akumulacyjne: Droższe w zakupie, ale tańsze w eksploatacji (niekiedy tak tanie jak ogrzewanie gazowe), pobierają energię elektryczną w czasie, kiedy jest tańsza, po czym magazynują wytworzone ciepło. Nie wymagają skomplikowanej instalacji, chociaż stosunkowo  duża waga ogranicza mobilność urządzenia, a jeden piec ogrzewa tylko jedno pomieszczenie. Są też większe od klasycznych grzejników, problem zajmowanego miejsca rozwiązano jednak poprzez szeroki wybór kształtów urządzeń.

Pompy ciepła – najbardziej wydajna i energooszczędna ale jednocześnie najdroższa w zakupie i najbardziej skomplikowana w instalacji odmiana ogrzewania elektrycznego. O jej zastosowaniu musimy myśleć już podczas budowy domu – późniejszy montaż będzie co najmniej problematyczny. Eksploatacja tego typu urządzeń uzasadnia jednak poniesione koszty – oprócz oszczędności zyskamy również możliwość używania urządzenia w roli klimatyzatora.

Ogrzewanie podczerwienią – raczej ciekawostka niż realna w naszych warunkach forma ogrzewania, wykorzystująca promienniki podczerwieni. Bardzo zdrowe i przyjemne (stosowane m.in. w inkubatorach), ale koszmarnie drogie w użytkowaniu – nadaje się tylko do naprawdę znakomicie ocieplonych i niewielkich domów i mieszkań.

Budujemy dom i chcemy, by koszty jego eksploatacji były jak najniższe. Wiadomo bowiem, ze największe wydatki wiążą się zawsze z wydatkami na ogrzewanie domu. Warto poszukać innych sposobów ogrzewania domu niż tradycyjne.
Jednym z nich z pewnością są kolektory słoneczne, pomimo tego ze przede wszystkim wykorzystywane są do podgrzewania wody. Kolektor słoneczny pobiera ciepło za pośrednictwem wysokoselektywnej warstwy absorbcyjnej i przez ciecz roboczą, która jest mieszaniną wody z glikolem przekazuje do zasobnika, czyli bojlera.
Ciepło dostarczane do naszych domostw głównie jest przeznaczone do ogrzewania wody, a w czasie zimy może wspomóc tradycyjne metody ogrzewania domu (nawet do 30%).
Mimo sporych kosztów związanych z inwestycją w kolektory słoneczne z pewnością warto jest się nimi zainteresować, gdyż po kilku latach korzystania z ciepła dostarczanego przez nie ta inwestycja się nam zwróci.

Witam. Ostatnio byłem w Danii. Co stacja benzynowa, to stały wielkie silosy. W końcu na którejś ze stacji zapytałem się co to są za silosy. Dowiedziałem się, że jest w nich ekogroszek. Hmm, dziwnie to zabrzmiało, ale obiecałem sobie, że po powrocie do domu czegoś o tym poszukam. No i oto ten mały artykulik. Okazało się, że w Polsce  od pewnego momentu już to pojęcie funkcjonuje. Niestety początkowo kotły na ekogroszek były trochę za drogie dla przeciętnego Kowalskiego, w tym momencie jednak nie są to już  aż tak duże koszty. Jak to działa? Ano bardzo prosto. Potrzebujemy specjalnego kotła. Kocioł z zewnątrz wygląda nawet podobnie jak zwykły piec węglowy, jednakże z boku ma przyczepiony taki wielki pojemnik. Do pojemnika tego wsypujemy właśnie ekogroszek. Jest to węgiel kamienny granulacji 5-25 mm, odpowiednio uszlachetniony. Na komputerze na kotle ustawiamy temperaturę na grzejnikach oraz wody i „zapominamy, że mamy jakikolwiek piec”. Pomiędzy pojemnikiem a kotłem jest ślimak, który dozuje i samemu dorzuca ekogroszek do kotła. Średnio przyjmuje się, że w zimie trzeba zrobić jeden wsyp na tydzień. W lecie nawet raz na miesiąc. A jakie koszty? Piec kosztuje (w zależności od mocy) od 6000 do 8000 zł. Ekogroszek w granicach 450 zł/T. W zimie trzeba liczyć, że spalimy ok. 4 T. Kalkulacja wychodzi sama.

Na początek  coś o ekonomicznym i ekologicznym ocieplaniu naszych domków. Niedawno na rynku Polskim mówi się o czymś takim jak pompa ciepła. Jest to urządzenie podobne do pompy hydraulicznej, które wbrew grawitacji pompuje wodę do góry. Tak jak z fizyki wiemy, że powietrze o temperaturze wyższej zawsze płynie ku temperaturze niższej to za pomocą tego urządzenia jesteśmy w stanie zmienić jego bieg. Jest to czteroetapowy proces. W głębi ziemi niezależnie od pory roku jest zawsze dodatnia temperatura (waha się od 7 do 13 st. C) Tak więc z ziemi ciepło jest odbierane za pomocą freonu lub amoniaku, następnie trafia to do parownika, gdzie czynniki te odparowują i trafiają do sprężarki, gdzie rośnie energia wewnętrzna czynnika (a więc i temperatura), a następnie w skraplaczu oddaje ciepło i stamtąd już spokojnie ciepło trafia do naszego obiegu CO. Może trochę to i zawiłe, ale… roczne koszty ocieplania domu zmniejszają się 8-krotnie. Jak to możliwe? Ano tak, że ciepło z ziemi to ok. 75%, a do pracy pompy potrzebne jest już tylko 25% energii. W Polsce już na początku spotkało się to z dość dużym zainteresowaniem, a w Szwecji już 95% domów korzysta z tego rodzaju ocieplania.